（10）
༡༠ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་མི་རྟག་པའོ།། མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། སྡུག་བསྔལ་ནི་བདག་མེད་པའོ། བདག་མེད་པ་ནི་བདག་གི་བ་མེད་པའོ། དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མི་རྟག་པའོ། མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། སྡུག་བསྔལ་ནི་བདག་མེད་པའོ། བདག་མེད་པ་ནི་བདག་གི་བ་མེད་པའོ།དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། ན་བ་དང་། འཆི་བ་དང་། གདུང་བ་དང་། སྐྱོ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བདག་གིས་སྨྲའོ།།་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།

如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“色无常，无常即苦，苦即非我，非我者即非我所。如是观者，名真实正观。
如是受、想、行、识无常，无常即苦，苦即非我，非我即非我所。如是观者，名真实正观。
圣弟子如是观者，于色解脱，于受、想、行、识解脱。我说是等解脱于生老病死、忧悲苦恼。”
时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་དད་སྐྱེས་སྒྲོན་མེ་ལས།བདེ་སྐྱིད་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་འདོད་དང་། །རིགས་མཐོ་བཞིན་ལེགས་བདེ་བའི་གནས་ཐོབ་དང་། །བདེ་མཐོང་མོས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་འདོད་པས། །དམ་ཆོས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས།
莲花戒论师《起信之灯》：
欲断忧恼求快乐，高贵美貌胜权位，希求快乐离苦者，恒常行持此正法。

།ཇོ་ནང་ཏཱ་ར་ནཱ་ཐས།ཕྱག་དང་སྐོར་བ་ལ་སོགས་པ། །ལུས་ཀྱི་དགེ་བ་ཅི་འགྲུབ་བྱ། །མི་ལུས་ཐོབ་པ་ལ་མདོ་དོན་ཡོད་པ་ཡིན། ། མདོ་འདོན་གསོལ་འདེབས་སྔགས་བཟླས་སོགས། །ངག་གི་དགེ་བ་ཅི་ནུས་བྱ། །ངག་ནུས་པ་རྙེད་པའི་ཕན་ཡོན་ཡོད། །ལྷ་སྒོམ་དང་དད་པ་ཡི་རང་སོགས། །ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་བྱ། །སེམས་ཏིང་འཛིན་ལ་རང་བྱང་ཆུབ་ནས་འོང༌། །ཞེས་གསུངས།
觉囊多罗那他：
顶礼转绕等，尽力行身善，得人身有益；念经咒祈祷，尽力行语善，语力得利益；见修信随喜，尽力行意善，心定自然悟。

རྒྱུད་བླ་མ་ལས།ཇི་ལྟར་བཻ་ཌཱུར་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ།། ལྷ་དབང་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ལྟར།།དེ་བཞིན་འགྲོ་སེམས་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ།། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་སྐུ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་འཆར།།ཞེས་གསུངས།
《宝性论》：
如净琉璃地，现天王身影，众生净心地，映现佛身影。

སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་དད་སྐྱེས་སྒྲོན་མེ་ལས།གཞོན་ཚེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མ་འབད་ན། །རྒས་ནས་ཉན་འདོད་རྣ་བས་སྒྲ་མི་ཐོས། །ཤེས་རབ་བྱིང་བས་བློ་ལ་རྟོགས་པ་དཀའ། །ཆོས་ལ་འགྲོ་འདོད་ལུས་ལ་ནུས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས
莲花戒论师《起信之灯》：
年轻若不修正法，老时以耳不得闻，智慧愚钝难悟道，欲去求法身无力。

ནཱ་རོ་པཎ་ཆེན་གྱིས། བྱང་ཕྱོགས་མུན་པའི་སྨག་རུམ་ན།། གངས་ལ་ཉི་མ་ཤར་འདྲ་བ།། ཐོས་པ་དགའ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི།། སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།
大班智达那若巴：
北方黑暗处，如日照雪山，名为闻喜者，顶礼彼尊者。

མགོན་པོ་བྱམས་པ།ཐེག་པ་མཆོག་ལ་དང་བ་དང་། བར་མ་དང་ནི་སྡང་བ་ཡི།། ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་མི་དག་དང་།། རྨ་བྱ་དང་ནི་ཡི་དྭགས་འདྲ།། ཞེས་གསུངས།
弥勒菩萨：
于胜乘净信，中等与嗔群，三种如众人，孔雀与饿鬼。

རྒྱུད་བླ་མ་ལས།ངེས་པར་འབྱིན་པ་ས་བཅུ་སྟེ།།ཚོགས་གཉིས་དག་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ།།དེ་འབྲས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཡིན་ཏེ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་འཛིན།།ཞེས་གསུངས།
《宝性论》：
出离即十地，二资是彼因，彼果胜菩提，菩提摄众生。

（9）
༩ འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་མི་རྟག་པའོ།། མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ།། སྡུག་བསྔལ་ནི་བདག་མེད་པའོ།། བདག་མེད་པ་ནི་བདག་གི་བ་མེད་པའོ།། དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མི་རྟག་པའོ།། མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ།། སྡུག་བསྔལ་ནི་བདག་མེད་པའོ།། བདག་མེད་པ་ནི་བདག་གི་བ་མེད་པའོ།། དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ།། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སློབ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱའོ།། ངེས་པར་འབྱུང་བས་མི་དགའ་བར་འགྱུར་རོ།། མི་དགའ་བས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ།། རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་སོ།། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ།། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ།།
དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“色无常，无常即苦，苦即非我，非我者亦非我所。如是观者，名真实正观。
如是受、想、行、识无常，无常即苦，苦即非我，非我亦非我所。如是观者，名真实正观。
圣弟子如是观者，厌于色，厌受、想、行、识。厌故不乐，不乐故得解脱。解脱者真实智生。我生已尽，梵行已立，所作已作，自知不受后有。”
　　时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

ས་སྐྱ་བསོད་ནམས་སེང་གེས།ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་སྙིགས་དུས་སེམས་ཅན་རྣམས། །རྒྱ་བོད་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ། །བཀྲལ་བའི་ལམ་བཟང་གསེར་རྒྱན་དོར་ནས་ནི། །རང་བཟོའི་མགལ་དུམ་རྒྱན་དུ་བྱེད་པ་མཚར། །ཞེས་གསུངས།
萨迦索朗桑格：
呜呼浊世诸众生，舍弃了“金项链”般印藏智者共同赞叹的妙道，而把“灰烬”般自己所造的的东西拿来装饰，实在遗憾！