མདོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས།འོན་ཀྱང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་སྨོན་ལམ་གྱིས།།དེ་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་རིམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ།།སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།།ཡེ་ཤེས་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱ་བའོ།།ཞེས་གསུངས།
《华严经 》：
是事虽为难，发愿行慈悲，渐次具诸地，智者所能及。

མདོ་ཕལ་བོ་ཆེ་ལས།ཇི་ལྟར་བར་སྣང་གནས་ཀྱི་བྱ་ཡི་རྗེས།།ཤིན་ཏུ་སྨྲ་དཀའ་བལྟ་བར་མི་ནུས་པ།།དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་ས་རྣམས་ཀྱང་།།ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་གྱིས་ཤེས་མི་ནུས།།ཞེས་གསུངས།
《华严经》：
犹如空中之鸟迹，极难观见无法言，如是善逝佛子地，以意心境无法知。

དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས།སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད།།འོན་ཀྱང་གློ་བུར་དྲི་མས་བསྒྲིབས།།དེ་བསལ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད།།ཅེས་གསུངས།
《喜金刚续》：
众生本来佛，然以客尘遮，除彼乃真佛。

རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས།བདག་གིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ།།སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཕྱིར་བདག་སྡུག་བཞིན།།བདག་གིས་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ།།སེམས་ཅན་ཡིན་ཕྱིར་བདག་ལུས་བཞིན།།ཞེས་གསུངས།
寂天菩萨：
吾应除他苦，他苦如自苦，吾当利乐他，有情如吾身。

ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་གྱིས།སྐྱེས་མཆོག་རང་གི་སྐྱོན་ལ་ལྟ།།སྐྱེ་བོ་ངན་པ་གཞན་སྐྱོན་འཚོལ།།རྨ་བྱ་རང་གི་ལུས་ལ་རྟོག།སྲིན་བྱ་གཞན་ལ་ལྟས་ངན་གཏོང་།།ཞེས་གསུངས།
萨迦班智达：
圣士观察自过失，劣者观察他过失，孔雀观察自身体，鸱鸮给人起恶兆。

མདོ་ལས།ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ།།བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས།།ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ།།ཞེས་གསུངས།
佛经：
如支分积聚，故称之为车，如是依诸蕴，俗谛名众生。

བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས།བག་མེད་རྣམས་ནི་སྐྲགས་པར་མཛད།།མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་སྐྱེད།།བར་མ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཡང་སྤེལ།།གསུང་འདི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་སྨན།།ཞེས་གསུངས།
《一百五十赞》：
愚者生怖畏，智者生欢喜，中者开智慧，彼语皆利之。

ཤེས་རབ་སྡོང་བུ་ལས།མཁས་རྣམས་རྣ་བར་མི་སྙན་ཡང་།།ཕན་ཚིག་སྨན་བཞིན་འཐུང་བར་གྱིས།།ཞེས་གསུངས།
《智慧树》：
智者闻逆言，饮之如良药。

འབྲོམ་སྟོན་པས།མདོར་ན་མཐོ་བ་ཐམས་ཅད་ཞྭ་བཞིན་ཁུར།།དམའ་བ་རལ་གྲིའི་སོ་བཞིན་ཀུན་ནས་སྐྱོངས།།མཉམ་པ་རྨོས་དོར་བཞིན་དུ་དགའ་བར་འགྲོགས།།བྱ་བ་གང་ལའང་རང་འདོད་ཆུང་བར་མཛོད།།ཅེས་གསུངས།
仲敦巴尊者：
对上者如帽子般顶戴，对下者如护刃般爱惜，对中者如耕牛般相处，凡做何事莫太过自我。

རྗེ་རིན་པོ་ཆེས།བསམ་པ་བཟང་ན་ས་དང་ལམ་ཡང་བཟང་།།བསམ་པ་ངན་ན་ས་དང་ལམ་ཡང་ངན།།ཐམས་ཅད་བསམ་པ་དག་ལ་རག་ལས་པས།།རྟག་ཏུ་བསམ་བཟང་ལ་འབད་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས།
宗喀巴大师：
心善地道亦贤善，心恶地道亦恶劣，一切依赖于自心，故应精勤修善心。