དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དམྱལ་མེས་ཉམས། །ཡི་དྭགས་བཀྲེས་ཤིང་སྐོམ་པས་ཉམས། །དུད་འགྲོ་གཅིག་ལ་གཅིས་ཟས་ཉམས། །མི་དག་འཚོ་བ་ཐུང་བས་ཉམས། །ལྷ་མིན་འཐབ་ཅིང་རྩོད་པས་ཉམས། །ལྷ་དག་བག་མེད་པ་ཡིས་ཉམས། །འཁོར་བ་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་ཙམ་ལ། །བདེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས།
《念处经》：
地狱有情受狱火，饿鬼感受饥饿苦，旁生感受互食苦，人间感受短命苦，非天感受争斗苦，天境感受放逸苦，轮回犹如针之尖，永远无有安乐时，稍许安乐亦变苦。

རྗེ་མི་ལས། ང་འཆི་བས་འཇིགས་ནས་རི་ལ་ཕྱིན། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་བསྒོམས་བསྒོམས་པས། །འཆི་མེད་གཉུག་མའི་བཙན་ས་ཟིན། །ད་འཆི་བའི་འཇིགས་པ་བོར་ཏེ་ཐལ། །ཞེས་གསུངས།
米拉日巴尊者：
吾初畏死赴山中，数数观修死无定，已获无死本坚定，此时远离死畏惧。

རྗེ་མི་ལས། རོ་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་ན་འཇིགས་པ་དེ། །དུས་ད་ལྟ་ལུས་ཀྱི་རྩ་ན་གདའ། ཞེས་གསུངས།
米拉日巴尊者：
见而生畏之尸体，本为现在之身体。

རྒྱལ་སྲས་རིན་པོ་ཆེས། སྔོན་སྤྱད་བདེ་སྡུག་ཆུ་ཡི་རི་མོ་འདྲ། །ཟིན་པ་རྗེས་མེད་ཡིན་གྱི་རྗེས་མ་གཅོད། །ཅིས་ཀྱང་དྲན་ན་འབྱོར་རྒུད་འདུ་འབྲལ་སོམས། །ལྟོས་ཐུབ་ཆོས་ལ་འདུག་གེ་མ་ཎི་བ། །ཞེས་གསུངས།
无著菩萨：
昔日感受苦乐如波纹，已尽无尽切莫追忆之，若念当思盛衰与离合，法外何有可依嘛尼瓦？

རྒྱལ་ཚབ་དར་མ་རིན་ཆེན་གྱིས།བདག་ཀྱང་དེང་ནས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ།།ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་གཞུང་བཟང་ཀློག་པ་དང་།།རྒྱུན་དུ་སེམས་དང་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཡིས།།རང་གཞན་སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་གྱུརཅིག།ཅེས་གསུངས།
贾曹·达玛仁钦：
愿我今起世世中，恒常读诵及思维，为他宣说甚深法，普渡自他轮回海。

སེམས་ཙམ་ཉི་ཤུ་པ་ལས།། དྲུག་གིས་ཅིག་ཆར་སྦྱར་བས་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ནི་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས།
《唯识二十颂》：
六尘同时触，微尘成六分；六尘若一位，山王成尘许。

སྟེགས་མདོ་ལས།དཀར་གསལ་ཟླ་བ་ཀླད་ལ་ཤར།།བདེ་སྡུག་ཏིང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་ཡལ།།ཞེས་གསུངས།
《坛经》：
明月当头照，苦乐入禅中。

དགེ་འདུན་ཆོས་འཕེལ་གྱིས། སྡུག་པའི་དུས་སུ་སྐྱིད་པའི་ཐབས་ལ་རེ།།སྐྱིད་པའི་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ཡོག་གིས་དོགས།།རེ་དོགས་འཕྲང་ལས་ཐར་དུས་མི་འདུག་པས།།ད་ནི་སྙིང་པོའི་ལྷ་ཆོས་བྱེད་པར་བྱ།།
更登曲培：
苦时希求幸福之良方，悦时担忧愁苦之临降，永无逃离希忧险关时，今当勤修精藏胜妙法。

དགེ་འདུན་ཆོས་འཕེལ་གྱིས། དར་མའི་ན་ཚོད་དབྱར་གྱི་མེ་ཏོག་ཙམ།།མཛེས་པའི་བཀྲག་མདངས་དགུན་གྱི་འཇལ་ཚོན་ཙམ།།མི་ཡི་ཚེ་ལ་ཡུན་ལོང་མི་འདུག་པས།།ད་ནི་སྙིང་པོའི་ལྷ་ཆོས་བྱེད་པར་བྱ།།
更登曲培：
妙龄韶华宛如夏日英，昳丽娇容瞬若冬时虹，此生寿数短促不久长，今当勤修精藏胜妙法。

ཁྱི་རྒན་གསེར་སྐྱུག་ལས།ངོ་བོ་སྟོང་ཚུལ་ནི་སེམས་སེམས་ཞེས་གྲགས་པོ་ཆེ་དེ། འདས་པའི་ཕྱི་ནང་རྗེས་མི་བཅད། །མ་འོངས་པའི་མདུན་མི་བསུ་བར། ད་ལྟའི་ཤེས་རིག་ལ་ཐད་ཀར་བལྟས་པས། དུས་གསུམ་གྱི་རྟོག་པའི་སྦུབ་ལས་ཐོན་པའི་རིག་པ་ས་ལེ་སང་ངེ་བ་སྟོང་གསལ་ནམ་མཁའ་དྲི་མེད་ལྟ་བུ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་གྱི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ། ཞེས་གསུངས།
《老狗吐金》：
本体空性之理是指心。众所周知的＂心＂，即不追踪过去的内外，不迎接未来，直然而观现在的明觉之识，从三时分别念之壳中托出的如无垢虚空般了然清然的明空性即是不可思议时，名谓“四分离三之法身＂。