དོ་ཧ་ལས།མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡིས།།ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ།།ཞེས་གསུངས།
《多哈道歌》：
诸多智者宣教典，不知自身具佛陀。

ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས།གང་ཞིག་ལུས་ཅན་སྐྱེས་བུ་རྣམས།།ཚེ་ནི་རྟག་རྨི་ལམ་འདྲ།།རྨི་ལམ་གྱིས་ནི་གྲུབ་པ་མེད།།ཚེ་ནི་མི་རྟག་ཆུ་དྲག་འདྲ།།འབབ་ཆུས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་པ་མེད།།ཚེ་ནི་མི་རྟག་འཛིན་རླུང་འདྲ།།རླུང་གིས་སྐྱེས་བུ་གཟུང་བ་མེད།།ཅེས་གསུངས།
《日月吻合续》：
一切世间众有情，生命无常如梦境，梦境本来无所成；生命无常如流水，流水不可停一处；生命无常如飓风，风本不可持有情。

དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས།འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཁྱེད་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྨྲས་མོད་ཀྱི་ཁྱེད་ཀྱིས་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གཉིས་སོ། བསྟན་པ་གཅིག་ནི་མ་གཏོགས་ཏེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ། །སྨྲར་མེད་པ། བཤད་དུ་མེད་པ། བསྒྲག་ཏུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པར་གདགས་སུ་མེད་པ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇུག་པའོ།། ཞེས་གསུངས།
《无垢称经》：
时，妙吉祥告诸菩萨：“汝等所言虽皆是善，如我意者，汝等此说犹名为二。若诸菩萨于一切法，无言无说无表无示，离诸戏论绝于分别，是为悟入不二法门。”

ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་མདོ་ལས། དབུ་བ་དག་ལ་སྙིང་པོ་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་རྟག་པ་མེད། །ལོངས་སྤྱོད་དག་ནི་འབབ་ཆུ་བཞིན། གྲུ་དེ་ཅི་འདྲ་ཁྱིམ་དེ་འདྲ། །མེ་ཏོག་ཅི་འདྲ་གཟུགས་དེ་བཞིན། །སྲོག་ནི་ཆུ་བུར་འདྲ་བ་ཡིན། ཞེས་གསུངས།
《清净律仪经》：
水泡无实质，财富不恒常，受用如水流，家舍如浮舟，美貌如鲜花，生命如聚沫。

ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲ་བུའི་མདོ་ལས།སངས་རྒྱས་འདོད་ན་གསུང་རབ་སྒྲོགས་བརྩོན་བྱ།།དགེ་སེམས་འདོད་ན་ཞེ་སྡང་མི་བྱའོ།།འབྲས་བཟང་འདོད་མཆོད་པ་རྟག་ཏུ་བྱ།།ཚེ་རིང་འདོད་ན་སྲོག་གཅོད་སྤང་བར་བྱ།།ཞེས་གསུངས།
《业果成熟经》：
若欲成佛宣正法，若欲心善不生嗔，若欲妙果常供养，若欲长寿断杀生。

ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུའི་མདོ་ལས།མི་ཡི་ལུས་ནི་ཐོབ་པ་དཀའ།།སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཐོས་པ་དཀའ།།དགེ་བའི་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པ་དཀའ།།དམ་པའི་ཆོས་ནི་ཤེས་པ་དཀའ།།ཞེས་གསུངས།
《业果成熟经》：
人身极难得，佛法极难闻，善心极难生，正法极难证。

མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས།གང་གི་སྲིད་པ་ཇི་སྲིད་པར།།འགྲོ་བ་ཕན་པ་སྣ་ཚོགས་དག།མཉམདུ་མཛད་པའིསྐུ་དེ་ནི།།ཐུབ་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད།།ཅེས་གསུངས།
《现观庄严论》：
若乃至三有，于众生平等，作种种利益，佛化身无断。

གསལ་རྒྱལ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས།སུ་དག་འཇིག་རྟེན་བླ་མས་གསུངས་པ་ཡི། །དམ་ཆོས་ཚུལ་བཟང་ཐོས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན། །དེ་དག་ཉོན་མོངས་ཆུ་རླབས་རབ་འཇིགས་པའི། །སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་མྱུར་དུ་རྒལ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས།
《波斯匿王经》：
何人听闻并修持，世间导师所说法，彼等定能速超越，惑怖汹涌轮回海。

མཆོད་རྟེན་བསྐོར་བའི་ཚིགས་བཅད་ལས།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་བསམ་མི་ཁྱབ།།སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ།།བསམ་མི་ཁྱབ་ལ་དད་རྣམས་ཀྱིས།།རྣམ་པར་སྨིན་པ་བསམ་མི་ཁྱབ།།ཞེས་གསུངས།
《右绕佛塔功德经》：
佛陀不可思，正法不可思，于不可思生信，异熟不可思。

ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས།སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་བདེ།།དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པ་བདེ།།དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་མཐུན་པ་བདེ།།མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་བདེ།།ཞེས་གསུངས།
《法集要颂经》：诸佛出兴乐，说法堪受乐，众僧和合乐，和则常有安。