ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་ཚོམས་ལས།སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འབྱུང་བ་བདེ།།དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་བསྟན་པ་བདེ།།དགེ་འདུན་རྣམས་ནི་མཐུན་པ་བདེ།།མཐུན་པ་རྣམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་བདེ།།ཞེས་གསུངས།
《法集要颂经》：诸佛出兴乐，说法堪受乐，众僧和合乐，和则常有安。

ཚིག་དོན་མཛོད་ལས།ད་ལྟའི་སྙིང་ཏིག་འདའི་བསྟན་པའི་མཐའ་མ་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སླེབ་པའི་དུས་ཏེ།ཁྱད་པར་གསང་བ་རྒྱལ་པོ་འདི་ཀུན་གྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་པས་ཐོས་བསམ་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་དང་སྐལ་བ་མཆོག་མ་གཏོགས་པས་འདིའི་དོན་རྟོགས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ན་ཐེག་འདིར་འཇུག་པ་ལ་ཐོས་བསམ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞིག་དགོས།ཞེས་གསུངས།
《句义宝藏论》：
如今，心滴教法已到信解地之末时，尤其它是一切乘之顶的秘密王，除非有闻思智慧和殊胜缘分，否则难以证悟。所以，若想趋入此乘，必须要广闻深思。

གྲུབ་མཐའ་མཛོད་ལས།དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པས།གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར།ཆོས་ཀྱི་རིགས་གང་ལའང་འདི་ནི་ལོག་པའོ།འདི་ནི་བཅོས་མའོ།འདི་ནི་ངན་པའོ་ཞེས་སྒྲོ་སྐུར་བར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ།ཞེས་གསུངས།
《宗派宝藏论》：
因为众生的兴趣千差万别，（佛菩萨）会显现为各种各样的补特伽罗和正法来饶益他们，所以不能把任何教派称为邪教、伪教、恶教而进行诽谤和诋毁。

དགེ་སྐྱེས་ཀྱི་མདོ་ལས། དྲོ་གྲང་དག་ལ་མི་འཛེམས་པར།། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་བྱས་ན།། མི་འགྲུབ་བྱ་བ་གཅིག་ཀྱང་མེད།། མཐར་ཐུག་མྱ་ངན་མེད་པར་འགྱུར།། ཞེས་གསུངས།
《善生经》：
若不计寒暑，朝夕勤修务，事业无不成，至终无忧患。

མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འཁོར་བ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ན།། མྱ་ངན་འདས་ཞེས་ཡོད་མ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་དོན་རྟོགས་ན།། ཡེ་ཤེས་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན།། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ན།། བདེ་བ་ཆེན་པོ་བཙལ་དུ་མེད། ཅེས་གསུངས།
《珍珠鬘续》：
若证轮回义，非有涅槃名；若证五惑义，本智他非有；若证痛苦义，大乐无可寻。

སྤྲིང་ཡིག་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་ཐིམ་དང་།། མར་ལ་མར་ནི་རྗེས་ཞུགས་ལྟར།། ཤེས་བྱ་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་དང་།། དབྱེར་མེད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་འདྲེས་པ།། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ་བརྗོད།། ཅེས་གསུངས།
《甘露滴书》：
犹如水融水，酥油入酥油，所知离戏性，无别智相融。彼即一切佛，自性称法身。

ཀུན་མཁྱེན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས།རིག་ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་གོམས་འདྲེས་མ་བྱས་ན།།རྣམ་རྟོག་དགྲས་ཁྱེར་གཡུལ་ངོའི་བུ་ཆུང་འདྲ།།ཞེས་གསུངས།
全知无畏洲：
纵然认识了本性，但若没有修行，则会被分别念的怨敌拐走，就像在战场上的孩子一样。

རྩ་རྒྱུད་ལས།གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་ཡི།།མཐའ་དང་དབུས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།།སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ཏེ།།རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་།།ཞེས་གསུངས།
《根本续》：
远离一与多，无中边真如，如来亦不见，本智无住现。

དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་པའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་ཞིང་ནི་ཇི་རྙེད་པ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དམྱལ་བར་ཡང་། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། །བསམས་བཞིན་དུ་ནི་དེར་འགྲོའོ།། ཞེས་གསུངས།
《维摩诘经》：一切国土中， 诸有地狱处，辄往到于彼，勉济其苦恼。

དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ཞེས་པའི་མདོ་ལས། བསམས་བཞིན་སྨད་འཚོང་རྣམས་སུ་སྒྱུར། སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། །འདོད་ཆགས་ལྕགས་ཀྱུས་བརྗོད་ནས་སུ། ། དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འགོད།། ཞེས་གསུངས།
《维摩诘经》：或现作淫女，引诸好色者，先以欲钩牵，后令入佛道。