སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་གྱིས།སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྩད་བྱས་ཚེ།།གང་ཞིག་ལན་འདེབས་སྨྲ་བྱེད་པ།།དེ་ཡི་ཐམས་ཅད་ལན་བཏབ་མིན།།བསྒྲུབ་པར་བྱ་དང་མཚུངས་ཕྱིར་རོ།།ཞེས་གསུངས།
龙猛菩萨：
以空辩论时， 若人欲答辩，是则不成答， 俱同所立故。

དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས།འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད།།གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ།།གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོགས་པ།།དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས།
《解深密经》：
胜义世俗谛，远离一异相，分别一异者，此人入邪见。

（2）
༼༼༢༽འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཡང་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བལྟ་བར་བྱའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ཡང་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་། གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བལྟས་པས་། གཟུགས་ལ་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ།། འདོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་བས་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ། ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བལྟའོ།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པར་ཤེས་པར་ཡོངས་སུ་བལྟ་བ་བྱའོ།། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་རྟག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བལྟས་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་འདོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ།། འདོད་པ་རྣམ་པར་སྤངས་བས་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས་བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ།། བདག་གིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།

如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“于色当正思惟，观色无常如实知。所以者何？比丘于色正思惟、观色无常如实知者，于色欲贪断；欲贪断者，说心解脱。
如是受、想、行、识当正思惟，观识无常如实知。所以者何？于识正思惟、观识无常者，则于识欲贪断；欲贪断者，说心解脱。
如是心解脱者，若欲自证，则能自证则能自证：我生已尽、梵行已立、所作已作，自知不受后有。”
时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。

དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས།ཐོས་པ་མང་དང་ཆོས་འཛིན་དང་།།ཤེས་རབ་ལྡན་ཞིང་ཐར་འདོད་པ།།ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་མི།།དེ་རྣམས་དགའ་ལྡན་ཉེ་བར་འགྲོ།།ཞེས་གསུངས།
《正法念处经》：
多闻知正法，具慧求解脱，欣求功德者，往生兜率刹。

མངོན་པ་མཛོདད་ལས།ཕྲ་རྒྱས་སྤང་བ་མ་ཡིན་དང་།།ཡུལ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་བ་དང་།།ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ལས།།ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས།
《俱舍论》：
尚未断随眠，亲近宜对境，非理作意中，生出诸烦恼。

རིགས་དྲུག་ཅུ་པ་ལས།གང་དག་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣམས།།ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་ནི།།ཡང་དག་མ་ཡིན་ལོག་མ་ཡིན།།འདོད་པ་དེ་དག་ལྟས་མི་འཕྲོག།ཅེས་གསུངས།
《六十正理论》：
若有许缘起，诸法如水月，非真非颠倒，彼非见能夺。

མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས།རྟོག་གེས་རྟེན་ཅིང་མ་ངེས་ལ།།མ་ཁྱབ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱོ་བ་ཅན།།བྱིས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པར་བརྗོད།།དེ་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དེ་ཡུལ་མིན།།ཞེས་གསུངས།
《大乘经庄严论》：
寻思依不定，不遍俗弱者，凡夫许所依，故彼非彼境。

སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་དབུ་མ་ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་པ་ལས།གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་ནི།།བསྒྲུབ་པ་ལ་ནི་བརྩོན་པར་བྱ།།བདག་གིས་འདི་བྱས་བསོད་ནམས་ཀྱིས།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་གྱུར་ཅིག།ཅེས་གསུངས།
月称论师《入中观智慧论》：
断除诸散乱，精勤修正法，吾以此福德，愿众生解脱。

སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལྟུང་བཤགས་འགྲེལ་བ་ལས།།ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སེལ་མཛད་ཅིང་། །ཡང་དག་ལམ་ནི་སྟོན་པ་པོ། །སེང་གེ་ལྟ་བུའི་བདུད་འཇོམས་པའི། །གཽ་ཏམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།ཞེས་གསུངས།
龙猛菩萨《三十五佛忏悔文释》：
悉断一切见，引导正道者，摧魔如狮子，瞿昙尊前礼。

（1）
ལུང་དག་ལྡན་བཞུགས་སོ།།
༼༡༽འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་མི་རྟག་པའོ།། དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ།། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ།། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་ཟད་པའོ།། དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་ཟད་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་། འདུ་ཤེས་དང་། འདུ་བྱེད་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་མི་རྟག་པའོ།། དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ།། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ།། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་ཟད་པའོ།། དགའ་བ་དང་ཆགས་པ་ཟད་པ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ།། དགེ་སློང་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ལྟར་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འདོད་པས་བདག་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་གི་སྐྱེ་བ་ནི་ཟད། ཚངས་པ་སྤྱོད་པ་ནི་བསྒྲུབས། བྱ་བ་རྣམས་ནི་བྱས་སོ།། བདག་གི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་ཡང་ཤེས་སོ།། མི་རྟག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་། སྟོང་པ་དང་། བདག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ།། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས། དགེ་སློང་དེ་དག་ཡི་རངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ།།
如是我闻：
一时，佛住舍卫国祇树给孤独园。
尔时，世尊告诸比丘：“当观色无常。如是观者，则为正观；正观者，则生厌离；厌离者，喜、贪尽；喜、贪尽者，说心解脱。
如是观受、想、行、识无常。如是观者，则为正观；正观者，则生厌离；厌离者，喜、贪尽；喜、贪尽者，说心解脱。
如是比丘心解脱者，若欲自证，则能自证：我生已尽、梵行已立、所作已作，自知不受后有。”
如观无常，苦、空、非我，亦复如是。
时，诸比丘闻佛所说，欢喜奉行。