མདོ་ལས།རང་གི་ལུས་ལ་དཔེ་ལོངས་ལ།།གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག།།སེམས་ཅན་མགུ་བྱ་མ་གཏོགས་པ།།དམ་པའི་ཆོས་ནི་གཞན་མེད་དོ།།ཞེས་གསུངས།
佛经：
以自身为例，切莫害他众，令众欢喜外，别无余正法。

རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས།འཇིགས་དང་དགའ་སྟོན་སོགས་འབྲེལ་བར།།གལ་ཏེ་མི་ནུས་ཅི་བདེར་བྱ།།འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་དུས་དག་ཏུ།།ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་སྙོམས་བཞག་པར་གསུངས།
寂天菩萨：
危难喜庆时，心散亦应安，经说行施时，可舍微细戒。

མདོ་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས།ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བོ་སྐོམ་པ་དག།ཆུ་ནི་མཐོང་དང་ཐོས་པ་ཡིས།།སྐོམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མི་སེལ་ལྟར།།མ་བསྒོམ་ཆོས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ།།ཞེས་གསུངས།
《华严经》：
犹如诸士夫，见水或闻水，不除干渴苦，不修法亦然。

འཕགས་པ་ལྷས།ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤོང་བའི་ཕྱིར།།སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་བསྟན་པར་མཛད།།གང་ཞིག་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་པ།།དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་སྤང་བྱ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས།
圣天论师：
为断妄分别，说空性甘露，若人耽执空，汝亦应舍弃。

དབ་མ་འཇུག་པ་་ལས།ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ།།ལྟ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་གྱུར་ཏེ།།བདག་ནི་འདི་ཡི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས།།རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བདག་ནི་འགོག་པར་བྱེད།།ཅེས་གསུངས།
《入中论》：慧见烦恼诸过患，皆从萨迦耶见生，由了知我是彼境 ，故瑜伽师先破我。

པཎ་ཆེེན་ཀུན་དགའ་དགའ་རྒྱན་མཚན་གྱིས།དམ་པ་རྣམས་དང་ཕལ་པ་ལ།།བྱས་པ་མཉམ་ཡང་དྲིན་མི་འདྲ།།ཞིང་ལ་ས་བོན་ཁྱད་མེད་ཀྱང་།།ལོ་ཏོག་ཁྱད་པར་དཔག་ཏུ་མེད།།ཅེས་གསུངས།
大班智达根噶嘉村：
正士常人同做事，彼二报恩却不同，于田撒下同种子，长出庄稼不相同。

ཤེས་རབ་སྡོང་བུ་ལས།གཞུང་ལུགས་དག་ལ་བྱང་བྱས་ཀྱང་།།ཉམས་སུ་ལེན་པར་མི་བྱེད་ན།།ལག་ན་སྒྲོན་མེ་ཡོད་ཀྱང་ནི།།ལོང་བས་ལམ་ནི་མཐོང་མི་འགྱུར།།ཞེས་་གསུངས།
《智慧树》：
纵然学论典，若不行持之，如手持灯炬，盲人不见路。

རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས།ཇི་ལྟར་མལ་ཡ་ཡི་ནགས་ཀློང་དུ།།རྣམ་པ་འཁྱམས་པའི་སྡོང་དུ་ཕལ་པ་ཡང་།།ཡལ་འདབ་བརླན་པས་ཙན་དན་དྲི་བསུང་ལྟར།།གང་ལ་བསྟེན་པ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ།།ཞེས་གསུངས།
智悲光尊者：
如玛拉雅树林中，漂落普通一节木，枝叶浸润旃檀香，依止何人即随彼。

རྫ་དཔལ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེས།དུས་རྟག་པར་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་མ་སོང་ན།།གནས་སྐབས་ལ་ཆོས་ལ་དད་ཀྱང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་བྲིད་མཁས།རིག་པ་ཅོར་ཆུང་།རྣམས་རྟོག་བསླུ་རྐྱེན་པས་འགྱུར་སླའོ།ཞེས་གསུངས།
华智仁波切：
若没有经常皈依祈祷三宝，虽然暂时对佛法有信心，但人们没有主见，外境善于蛊惑人心，加之分别念很容易被诱惑，因此很快会退失善心。

འཕགས་པ་ཀ་དྱ་ནས།ཕ་ཤ་ཟ་ཞིང་མ་ལ་རྡེག།ལས་ངན་དགྲ་བོ་པང་དུ་བླངས།།ཆུང་མས་ཁྱོ་ཡི་རུས་པ་འཆའ།།འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་གད་མོ་བྲོ།།ཞེས་གསུངས།
嘎达亚那尊者：
口食父肉打其母，怀抱杀己之怨仇，妻子啃食丈夫骨，轮回之法诚稀有。