རྗེ་ཙོང་ཁ་པས།རིགས་ལམ་ཕྲ་མོ་འབྱེད་པའི་རྣམ་དཔྱོད་དང་།།གཞུང་ལུགས་གདམས་པར་ཤར་བའི་ཉམས་ལེན་དང་།།ཚིག་སྦྱོར་ཚུལ་ལ་མཁས་པའི་ངག་གི་དཔལ།།ས་སྟེང་འདི་རིན་ཆེན་རྣམ་གསུམ་སྣང་།།ཞེས་གསུངས།
宗喀巴大师：
辨别细微理性之智慧，诸论转为教言之修行，精通言辞诀窍之辩才，于此世间乃为三珍宝。

རྫ་དཔལ་སྤྲུལ་རིན་པོ་ཆེས།ཅི་ནས་རང་གི་སེམས་ལ་མི་ཕན་པའི།།ཆོས་དེ་ཁ་ཆོས་ཡིན་གྱི་དོན་ཆོས་མིན།།རང་གི་སེམས་ལ་ཁྱད་པར་མི་འདུག་ན།།ལོ་བརྒྱ་མཚམས་བསྒྲུབ་བྱས་ཀྱང་ངལ་བའི་རྒྱུ།།ཞེས་གསུངས།
华智仁波切：
对心不利的法，只是口头的法，不是真正的法。如果心没有改变，闭关百年也徒劳无益。

དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས།མི་རྟག་པ་ལ་ངེས་པར་གནོད།།གང་ལ་གནོད་ཡོད་དེ་བདེ་མིན།།དེ་ཕྱིེར་གང་ཞིག་མིརྟག་པ།།དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས།
《四百论》：
无常定有损，有损则非乐，故说凡无常，一切皆是苦。

མི་ཕམ་རིན་པོ་ཆེས།ན་ཚོད་མ་སྨིན་པ་དང་ནི།།ས་རྒྱ་ཆུང་ངུའི་རང་མཐོང་གིས།།སྐྱེ་བོ་རང་གིས་སྔར་བྱས་ལ།།རང་ཉིད་ཁྲེལ་བ་མང་དུ་འོང་།།ཞེས་གསུངས
麦彭仁波切：
或由年龄未成熟，或是孤陋寡闻者，自己往昔所做事，亦有众多自所笑。

རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་ལས།དུས་ཀྱི་ཉེན་ཏེ་རྒྱལ་པོ་འགྲོ་འགྱུར་ན།།ལོངས་སྤྱོད་མཛའ་དང་བཤེས་རྣམས་རྗེས་མི་འབྲང་།།སྐྱེས་བུ་དག་ནི་གང་ནས་གར་འའགྲོ་ཡང་།།ལས་ནི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འབྲང་།།ཞེས་གསུངས།
《教王经》：
国王趋入死亡时，受用亲友不随身，士夫无论至何处，业如身影紧随后。

བཤེས་སྤྲིང་ལས།གང་ཞིག་སྔོན་ཆད་བག་མེད་གྱུར་པ་ལ།།ཕྱི་ནས་བག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏེ་ཡང་།།ཟླ་བ་སྤྲིན་བྲལ་ལྟ་བུར་རྣམ་མཛེས་ཏེ།།དགའ་བོ་སོར་ཕྲེང་མཐོང་ལྡན་བདེ་བྱེད་བཞིན།།ཞེས་གསུངས།
《亲友书》：
何者昔日极放逸，尔后行为倍谨慎，如月离云极绚丽，难陀指鬘见乐同。

རྫ་དཔལ་སྤྲུལ་ཚང་གིས།སྐྱིད་ན་མི་དགའ་སྡིག་ན་དགའ།།སྐྱིད་ན་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་འབར།།སྡིག་ན་སྔོན་བསགས་ལས་ངན་འཛད།།སྡིག་བསྔལ་བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས།
华智仁波切：
快乐不如受痛苦，快乐令五毒炽盛，痛苦令罪业消弥，痛苦乃上师恩赐。

དཔལ་ལྡན་མར་མེ་མཛད་གྱིས།མང་པོའི་ནང་དུ་ངག་ལ་བརྟག།གཅིག་པུར་འདུག་ཚེ་སེམས་ལ་བརྟག།ཞེས་གསུངས།
阿底峡尊者：
众人中要观察自己的语言，独处时要观察自己的心。

ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས།འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ།།སྒྱུ་མ་ཆུ་ནང་ཟླ་བ་ལྟར།།བདེན་མེད་རྟོགས་པའི་ལམ་གོམས་པས།།ཉེས་བརྒྱའི་རྩ་བ་དྲུང་ནས་འབྱིན།།ཞེས་གསུངས།
《善说宝鬘论》：
通达轮回与涅槃一切法如幻、如水月，现而无实，并对此进行修持，则可根除百恶之患。

ཞི་བ་ལྷས།གང་གི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག།སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་མ་ཤེས་ན།།བདེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང་།།དེ་དག་དོན་མེད་གྱི་ནར་འཁྱམས།།ཞེས་གསུངས།
寂天菩萨：
若不知此心，奥秘法中尊，求乐或避苦，无义终漂泊。